Fani Cihan Metaına

Fânî cihan meta‘ına gönlüm heves mi kılsın
Bir lahza Hak cemâli varken cümle cihan gerekmez

Zerre-i aşk düşse eğer sîne-i virâneye
Mülk-i Süleyman olsa dahi anda nişan gerekmez

Ey zâhid, Uçmak’ı sen al, hûrîyi sen iste
Âşık olan gönüllere bağ u bostan gerekmez

Deryâ-yı aşk içinde boğuldum gam ile şâdım
Bu bahrde yüzenlere sahil ü liman gerekmez

Kandil-i cân yanınca nur olur her karanlık
Gönül evin aydınlatan dıştan çerağ gerekmez

Ben derd ile mamurum, derdim dermanım oldu
Derdim veren tabibe minnet ü ihsan gerekmez