Fâni Âşık Şiiri - Adem Akdoğan

Ey yâr
Sunsan ellerinle kadeh dolusu zehri,
Badedir der, içer bu fâni.
Gelsen elinde bir hançer ile
Vur der, kaçarsa namerttir bu fâni.

Dökülse dilinden istenmeyen o sözler,
İncitsen de, kırsan da, üzsen de
Atsan da kör kuyulara seni seveni,
Yar der, susar bu fâni.

Tek istediği sensindir yanında,
Yalnızdır bir kuru yaprak gibi hayatta,
Gelmesen de yar diye yanına,
Aşk der, sever yine bu fâni.

Kırma şu gönlü ersin artık murada,
Gülsün garibin yüzü bir kez hayatta,
Bir kez olsun baksa kahve gözlerine,
Gelsin ölüm, kefen giymezse namerttir bu fâni…

(Sakarya)