Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

KEŞKEYLE BAŞLAMIŞ
Keşkeyle başlamış, pişmanlıkların,
Seni anlamazdım, içinde alın.
Özleminle yaşa, boyunca salın,
Okudum özünde, pişmanlığın var.

KARA CEHALET
Çağdaşlığın düşmanı, şu kara cehalettir,
Aydınların içinde, olunmayan bir derttir.
Aydınlığın önüne, çekilen kale, settir,
Cahillerle savaşlar, sürdü daha sürecek.

KAN VE BARUT KOKUYOR.
Kan ve barut kokuyor,
Yasaklı, günahlı coğrafyamızda
Ve de vatanımızın, dört bir yanında.
Tomaların ıslattığı çocuklar,
Tankların paletleri altında.

KALBİM ÇINLIYOR
Kırk beş yıldır beni, anan sen misin,
Çağrıma ses verip evet dermisin,
Ver seher yeline, gül kokun gelsin,
Kulaklarım duymaz, kalbim çınlıyor.
Sol yanıma bir od düştü yanıyor..

KALBİN DAYANMAZ
Bu kadar efkara, kalbin dayanmaz,
Kederli yüzünde, gül ki gül açsın.
Çöl olmuş gönüller, aşk için yanmaz,
Kederli özünde, gül ki gül açsın.

KAMİL İNSAN
Yaşım altmışı aştı,kamil insan olmadım,
Gündüz elimde fener,kamil insan ararım.
Kim demiş hala kamil,onca insan var diye,
Bırakın onlarcayı,tek bir kamil bulmadım.
Gündüz fener elimde,köşe-bucak ararım.

ORTA DOĞU YAPILMAKTA
Gerçekler orta yerde, uyanın yeter millet,
Sinsi sinsi Türkiye, çukura itilmekte.
Farklı görüş, mezhebe, kem gözle bakılmakta,
Adım adım Türkiye, bir Libya yapılmakta.

PEÇENEK TÜRKMEN İYİM
Soy ağacı denilen, insanın bir soyu var,
Kendi soyuyla özdeş, bir şehri ve köyü var.
Gelenek-görenekle, halayı var-toyu var.
Soyumu sorgularsan, Peçenek Türkmen’iyim,
Dilimi sorgularsan, arı öz Türkçe derim,

OKUMAYA NE GEREK
Okumaya ne gerek, demiş bakın bir rektör,
Vallahi çok haklılar, çağın meslekleri var,
Sermaye yok, emek yok, kısa günde büyük kar,
Yağdanlıklar, yağcılar, zübükler, yalakalar.

ÖLÜMÜZE BİLE AĞLATMIYORLAR
Ölümüze bile ağlatmıyorlar,
Bu nasıl insanlık, bu nasıl vicdan?
Başımıza kara bağlatmıyorlar,
Bu nasıl insanlık, bu nasıl vicdan?