Fahri Bulut Şiirleri - Şair Fahri Bulut

SOHBET DİLDE GÜZELDİR
Seherle seyreyle gör çiçekleri,
Çiçek dalda, sohbet dilde güzeldir.
Yatır sol koluna, sev nazlı yari,
Yarin kolda, sohbet dilde güzeldir.
Kız mı diye sorma, dulda güzeldir.

AŞKIM SÖZÜNÜ
Hani kolun yastık, saçın yorgandı?
Damarından akan, bende ki kandı.
Canından içeri, Fahri bir candı,
Ne çabuk unuttun aşkım sözünü?

AH Kİ NE AH Serbest

Yağmur yüklü bir bulut olsam diyorum,
Her güne yağsam kurularla, çoraklara,
Dönüştürebilsem çölleri yeşil alanlara,
İnsanlar ev, bağ, bahçe ve tarla, sahibi olsalar da,

BİR SEN SIĞMADIN,
Minnacık kalbinde yerim yok derdin,
Mutluluğu şöhret, parada gördün,
Ben senin aşkına, ömrümü verdim,
Minnacık kalbime tüm dünya sığdı,
Altmış kilo gelen, bir sen sığmadın.

YOLCU
Dur yolcu soluklan, iç şu ayrandan,
Toprağın yoğrulmuş, et ile kandan.
Bu ulus var oldu, şereften, şandan,
Eğil bu toprağı, öp de git yolcu.

MİLLET VEKİLLERİN DİKKATLERİNE:
Bizler de düşenlere, vurulmaz demeyesin,
Yıkılan gururların, çalınan onurların,
Kaybedilen gençlerin, yaralı yüreklerin,
Çıkarılan gözlerin, dökülen feryatların,
Yuvasına dönmeyen, gencecik kuzuların,

DÖNME DÖNEKLER
Belleri yağır gezenler,
Zalime övgü düzenler,
Bozuk sütten yağ süzenler,
Hey gidi dönme, dönekler.

ANAM GEÇ KALDIM,

İlk nasihatin bana, dürüst ol derdin oğul,
Çocukluk yıllarımdı, bir şey bilmezdim tıfıl,
İnsan hep zorda yaşar, başında yoksa akıl,
Sağlığında kıymetin, keşke bilseydim anam.

ŞAİR KİMDİR DİYENE
Şair kimdir diyene, şiirim versin yanıt,
Karanlıkta yurduna, ışık olandır şair.
Nazım Hikmet, Pir Sultan, işte en büyük kanıt,
İkisinin sevgisi, diktirdi birer anıt,
Zalimin karşısında, dimdik durandır şair.

BAHSETMEM AŞKTAN
Sütten ağzım yandı, ayran üflerim,
Tövbeler, tövbesi bahsetmem aşktan.
Aşk bilmez ellere çeker giderim,
Tövbeler, tövbesi bahsetmem aşktan.