Fahişe Bi Hayat Şiiri - Nedim Çekin

Şizofrenik bir hayat yaşıyorum gençliğimi
Yüzüm maskeli
Hayatım bir olağanüstü hâl gibi
Rüzgâr çevirmenine takılmış
beyinsel anatomik hücrelerim

Şiirimin mısraları
adeta cinayete teşebbüs
Uykusuz gecelere
“firar” diye not düşmüş şair namelerimi
Seher vakti günah keçileri yalınayak
kalbimin doruğunda
Dağlar, hadiseli çukurlara benzer

Ve boynuzlu bir şehir
yıkık dökük evler
Asi ve gaddarlık baş gösterir
özgürlüğünü kaybeden ülkelerde
Heyecan azdırır, kuvvet verir kalbimi
Süspansiyonlu bir güç adaptörü misali
Bedenimi zırhlı araca bağlar
sokak sokak sürükler
Dil kemiğim yanardağ misali yakar
Matemde bırakılmış yüreğimi

Ve sen, çocuk;
Çılgın hayatın matem zerafeti gibi
Zarif bir nezaket kırıntısı
Kırık sazın kaybolan tezenesi
Bir ton kömür, iki torba makarna hanesi

Aristokrat fahişeler yol almış, baharı kundaklar
12. Ayın Temmuz’unda.
Alın teri, hüzünlü bir maşa
Maktul mehtabı andırır gecenin bakışları arasında
Hayallerim kopuk bir saz teline benzer
Kaybolan tezenem
Sevdasız kalan şair misali kör kötüğüm
Kırık kalemimin yırtık sayfalarda
bıraktığı mürekkep izlerine aşina
Ömrü çalınmış hayatın son sermayesi

Ve kralın elindeki kamçı
çoban bastonu kılığına girmiş
İhale edilmiş, itinalı hırsızlığa bulanmış kanlı eller

Sokaklar dertli ve öfkeli
Sokak ortasında bedeni ebedî huzura kavuşan ana
Kana doymayan tanrıça
Yeter ulan, yeter!
Boğulur insan nefessiz kalır bu diyarda
Bir türlü ışığını saçamayan güneş
tanrıçalara gebe
Periyodik reyon kaşesi malzemesi gibi
Anti-depresyon vitrini , sperm bankalarına reklam tabelası

Ve fabrikalar dumanını göğe salar
Çocuklar toplu bir sessizlikte büyür
Okullar eksik,
kitaplar yasak
Bilgi artık bir suç delili
Ve polis gözleri her köşede
Sokağa çıkmak, nefes almak
bir direniş, bir tehdit
Evler yıkık, balkonlar susturulmuş
Komşu komşuyu dinler olmuş

Ve biz, farkında olmadan
Korku duvarlarının arasında
Zamanı çalınmış bir nesil olmuşuz
Ama hâlâ varız
Düşlerimizi koparamazlar
Çünkü her yıkıntının altında
Bir isyan tohumu gizlidir
Her bastıkları taşın altında
Bir çığlık saklı

Ve biz
o çığlığı büyüteceğiz
Sokaklar hâlâ dertli
Ama artık öfkemiz organize edilmiş
Yorgun duygular barikat olarak hazırlanmış,
kalemler silah
Her dize bir mermi
Her kelime bir bomba
Her nefes bir direniş

Ve bu şehir, bu boynuzlu şehir
Bizi yıkamaz
Bizi hiçliğe bırakamaz
Çünkü biz
nefesimizi, öfkemizi
ve geleceğimizi
suskunlukla gömmeyeceğiz