Facebook Şiiri - Harun Akdağ 2

Dostlarla samimi muhabbetti isteğimiz
Hal hatır sormak, özlem gidermekti gayemiz Falan filan derken kabardı gitti listemiz
Ayarı kaçırıp facebookta,dengeyi kaybettik biz

Fotoğraflar videoları aldı başını gitti
Cahiliye dönemi hortladı,sanki geri geldi Hacısı hocası bozdu dengeyi
Facebook denen illet,bizleri mahvetti

Hemen kızma be mübarek
Dinle beni iki dakika Hak vererek
Neyimiz gizli kaldı,her şeyi aşikar ederek Söyle , sevabmı kazandık facebooka girerek

Kızlarımız,kadınlarımız sanki mankenlik yapıyor
Oğlanlar başka havada ne iş yapıyor belli olmuyor
Hocalarımız nefsi emmareyi tatminle boğuşuyor
Vallahi Facebook bizleri uyuşturuyor

Aile albümü vardı ta eskilerden
Kimse bakamazdı resimlere,sadece aileden Ne geniş aile sahibi olduk binlerce üyeden Facebook oldu mezhebimizi genişleten

Amellerine riya karıştırmak hocalarda Gençlikse,yarışıyor hava atmakla
Kadın ve kızlarımız fotoğraflarda
Vallahi perişan olduk Facebookla

Uyar bakıyım erkeksen müslüman evladını Milyon olup saldırıyor,ne de çokmuş savunanı Birde çekemeyen anten taksın diye vuruyor lafı
Facebook cehenneme götürüyor takmış kancayı

Ne ayet ne hadis hayretmiyor böylelerine İşlerine ne geliyorsa işte öylesine
Laf anlatmaya çalışmak beyhude
Facebookta tanıyorsun kimilerinide

Benden söylemesi Millet iyice azdı
Kur'an Firavuna diyordu aynısını
Öyle bir bela,musibet gelecek ki,
Daha ne olsun Facebook girmekle bulduk belayı

Ne Afrikası,ne açı,ne açıkta kalmışı Besmeleden önce,makül ziyafet fotoğrafı Ramazandan Ramazana açlık muhabbeti Facebook gelince yitirdik eski günleri

Sözüm yok benim muhabbet erlerine
Kendini bilene , şimarıp ileri gitmeyene Riyadan göşterişten,uzak kimselere Facebooku,müslümanca kullanan herkese

06.12.15, Harun Akdağ- Avusturya