Utanır insan….
Hangi yüzle çıktın karşıma.
Daha yaptıklarının kırk’ı çıkmadan,
Kapıyı çalıp ben geldim,
Seni çok özledim diyorsun….
Bir şans daha ver,
Beni soruyormuşsun insanlara,
Sorma artık…
İyiyim…
Kaygılarım azaldı,
Biraz yoruldu ruhum ama iyiyim…
Bir şeyleri kırıp döktüğümü,
Gönülden sevmenin bir halta yaramaması kadar insanı yoran çok az şey var bu hayatta.
Yoruldum.
Kendimden verdiğim her şeyden yoruldum.
Uğruna her gün ölüp dirildiğim,
Kuruyan toprağa can suyu olurcasına eridiğim bu aşkı gömmeye karar verdim.
Yoruldum derken, çabalamaktan değil,
Farklıyım,
Beni başkalarıyla karıştırma
Onlarla bir tutma derdin.
Sözüm ona emindin kendinden.
İnanmayı seçtim.
Ama sadece büyük lafların arkasına saklanan bir yalancıymış sın.
Yavrum,
Gözümün nuru…
Daha dün gibi aklımda, avucuma sığan o küçücük ellerin…
Bir hayat bitmiş,
Yepyeni bir hayat başlamıştı.
Sen gelince öğrendim yaşamayı…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!