Hüzün dolu şarkılar eşliğinde,
Camdan dışarı yıldızları izliyorum.
Ruhumun derinliklerine yolculuk ederken,
Gözyaşlarımın engellenemez akışıyla karşı karşıyayım.
Melodiler yüreğimi sarsarken,
The wind keeps pushing me
toward where I’m meant to be.
Yet fear remains, a binding chain,
it grips my will and leaves a stain.
The shore calls gently, speaks my name,
Kendime çizdim sınırlarımı,
Dokunma, aşma, iz bırakma.
Sevgi mi?
Oysa sevgi, uzaklarda süzülen bir gemi,
Elimden kaçan bir düş yelkenlisi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!