Ben bir kadınım…
Ne eksik ne fazlayım bu dünyada.
Ne başkasının gölgesinde,
Ne de kimsenin duasında var oldum.
Ben kendimle geldim bu hayata,
Ve kendimle yazdım kaderimi.
Öğrettiler: "Sus!" dediler,
"Uysal ol, yakışanı yap!"
Ama ben doğduğumda
Ruhumda yangın, sesimde fırtına vardı.
Ben susmadım.
Ben razı olmadım.
Ve eyvallahım olmadı kimseye!
Yoluma taş koyan da oldu,
Adımı kirletmeye çalışan da...
Ben sustum belki, ama eğilmedim,
Çünkü onurum diz çökmedi hiçbir yalanın önünde.
Bir gülüşümle baş kaldırırım zalime,
Bir bakışımla hesap sorarım hayata.
Kimseden korkum yok,
Kimseden alacağım da…
Çünkü ben önce kendime kadınım
Ve kendime sözüm var:
Eyvallahım olmayacak, asla!
İster yalnız kalayım,
İster dünya arkamı dönsün...
Ben kendimi satmam ucuz sevdaya,
Bir alkış uğruna yakmam benliğimi.
Seviyorsan adam gibi dur karşıma,
Yoksa çekil, yolumdan bile geçme!
Ben bir kadın olarak diyorum şimdi:
Yarına, aşka, düzene, hayata...
Eyvallahım olmaz!
AYGÜLZADE ✍🏻
Kayıt Tarihi : 15.7.2025 19:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!