Eylül Gibi Şiiri - Zeki Kaymakcı

Bazen güneş yarı doğdu bulutların arasından
Bir günüm karnaval oldu ertesi gün hayat zindan
Yok mu bana bir karşılık ben canım nerede canan
Hiç açmıyor kuru dallar gönül çeker hasret zulüm
Döküldü bütün yapraklar Eylül gibi geçti ömrüm…

Gün oldu hep neşelerden neşe seçtim yüreğime
Dertlerden uzakta kaldım aşk doldurdum kadehime
Meğer hepsi rüya imiş lanet ettim kaderime
Herkese yedi verdiyse bana açmaz oldu gülüm
Döküldü bütün yapraklar Eylül gibi geçti ömrüm…

Ağladıkça dertlerime dert ekledi yaradanım
Herkes kırmızıdan yana yalnız ben mi karadanım
Akmaz oldu damarımda morardı kurudu kanım
Yarın meçhul bugün dertli özlemlerle doldu dünüm
Döküldü bütün yapraklar Eylül gibi geçti ömrüm…

Kimi mutlu olur imiş saltanatla para ile
Hasret kalır Zeki kulun telefonda çalan zile
Nasıl da düşürdün Ya’Rab beni böyle dilden dile
Hiç mi iyi bir yanım yok kötüye çıkmış hep ünüm
Döküldü bütün yapraklar Eylül gibi geçti ömrüm…