Hüzünlü Bir Islık Gibi Dokundun Düşlerime
Yürürse ansızın gözlerimde o gün kederli bir bulut
Islatma düşlerini sevgilim, ıslatma n’olur
Serilsede önüne upuzun morarmış bir vucut
Bakarsın anlımda bir sabah sehpalar kurulur
Bakarsın sehpalarda binlece umut
Aynı anda yeniden bir hayata durur...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Eylül ve hüzün birbirlerine beşik kertmesi sanki'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta