Eyledim Şiiri - İbrahim Uludağ

EYLEDİN
Evvela yarattın hazret Adem'i
İnsanı kendine bir kul eyledin
Halife diyerek zikrettin hemi
Canlılar içinde makbul eyledin

Su ağaca yaklaşmayın dedin de
Yaşattın onları o cennetinde
İmtihanlarının nihayetinde
Oradan indirip melul eyledin

Yıllarca gezdiler şu yer yüzünde
Dolaştı ikisi bahr-i hüzünde
Senden ulaşanı andı sözünde
Adem'den tövbeyi kabul eyledin

İki bir buluştu, bir yuva kurdu
Doğdu evlatları, kapladı yurdu
O günden bu güne hep artıp durdu
O Adem bir iken çoğul eyledin

Dünyaya geleni boş bırakmadan
Yükümlü kılındı her erkek kadın
Hem yüz yirmi beş bin nebi yolladın
Kimini içinden resul eyledin

Hayatın sonuna ölümü koydun
Ardına imtihan bölümü koydun
Cennet mi cehennem çölü mü koydun
Kulların içinde meçhul eyledin

Belki iman edip güzel iş yapar
Şeytandan kaçarak hak yola sapar
Gün gelir alemde kıyamet kopar
Ona dek bizleri mesul eyledin
(07.11.2024)