Ey Sevgili Şiiri - Garip Yolcu

Sen git bu şehirden, beni dert etme,
Sarılıp yatarım ben sensizken şiirlerime.
Kanatır yarasını, sarar da sensiz,
Bu yürek acındırmaz kendine…
Ey sevgili! ..
Sen git bu şehirden, beni dert etme,
İnsanları, boğazı, boş ver kız kulesini,
Bu şehir ne ayrılıklar, ne aşklar gördü.
Elbette bu son değil ki,
Dert etme sen kahrolurum diye,
Her sabah vapur sirenleriyle uyanırım ben yine,
Ekmek ıslarım güvercinlere,
Kendim hazırlarım yemeğimi.
Bizimkisi bir yolculuk değil mi sanki,
Alt tarafı buluşmalık ayrılık değil mi?
Söyle ey sevgili!
Giderken aklımı da götürüyorsun yüreğimle,
Ayrılıklar aşka güç verir derler,
Hasret sancıları ilham olurmuş şarkılara,
Şairlere gün doğarmış sılada.
Bil ki ey sevgili!
Göremeyeceksem seni bir daha,
Dayanamam, ecel olur bu ilhamlar bana.
Dinle ey sevgili!
Gidiyorsun ya bu şehri bırakıp,
Milyonlarla yalnızım ben şimdi,
İstanbul yaşanılmaz cehennem sanki.
Ah! Şimdi olabilsem seninle tutabilsem ellerini…
Ama sen yine de git, dert etme beni.
Nasılsa bahar yağmurlarıyla geleceksin, bilirim.
Bilirim bu ayrılıklar yıkamaz bizi,
Dördüncü mevsimimsin sen geleceksin geri,
Dönmeyeceksen eğer, Ey sevgili!
Hasretinle birlikte yakarım bu şehri…