Ey kış çalmasan yine kapımı
Kim olduğumu hatırlatmasan olmaz mı?
Niye estiriyorsun umutsuzluk rügarlarını?
Bense unutmaya çalışırken kim olduğumu
Çare yok geldim gene diyorsun
Oysa zamansız açan çiçeklerimle
Dallarım yeniden yeşerir sanmıştım
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta