Yazma artık ey kalem, anlayan yok ki seni,
Niye feryad edersin, duyan yok ki sesini.
Halâ güneş doğmazken simsiyah kaderinde,
Allah şahit olsun ki, haram yokken terinde
Kıymet bilmek de ne ki? Kestiler nefesini…
İsyan etme boşuna, günün geçti bir kere,
Biri bir koca görür rüyasında:
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.
Devamını Oku
Yüz lira maaşlı kibar bir adam.
Evlenir, sedire taşınırlar.
Mektuplar gelir adreslerine:
$en Yuva Apartmanı, bodrum kati.
Kutu gibi bir dairede otururlar.




Su gibi aktı gitti şiir. Yaralı bir gönül türküsü çağlayarak sesinde...
Harflerinde gözyaşı, yazdıklarında elem,
Mısralara sığındın, gülüp geçti el âlem.
Hangi mürekkep seni susuzluğa kandırdı,
Hangi hayalin seni hakikate döndürdü,
Yetmedi mi çektiğin? Yazma artık ey kalem…
ŞAİR ŞİKAYETLERİNDE ÇOK HAKLI. FAKAT HER ŞEYE RAĞMEN KALEM YİNE DE YAZMALI.
Kutluyorum İrfan bey. Muhteşemdi.Nicelerine...
Kalemler de susarsa vay halimize...İçler acısı! Kutlarım, yüreğinize sağlık...
değerli dost İrfan Özcan yazm akalem seni, okuyan dinleyen olmadı idye intizar etmekte haklısınız izra kulaklar akurşun dolmuşgözlere perde inmiş brdevri yaşıyoruz lakin yinede duyalı yüreğin tuttuğu kalemler yazmak zorunda çünkü o kalemlerin görevi uykudaolanları uyandrmak olmalıdır yazmaya devam bir kişi uynaırsa onda bir kişiyi uyarırı böylece kalem görevini yapmış olur kutluyorum
Yaz diyen gönül olduktan sonra, kalem ne yapsın...
İçten ve hoş anlatımıyla güzel bir şiir okudum kaleminizden kutlarım saygılar...
yinede yazmalı kalemin üstad,, tebriklerle
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta