Ey Kalbim Şiiri - Abdurrahman Kırıkçı

Abdurrahman Kırıkçı
78

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Ey Kalbim

Gel ey kalbim!
Çağırıyor bizi susayan şehir
Ölüm kadar yalnız, ölü kadar sessiz
Simsiyah bir küheylan gibi gece
Örterken üstümüzü tülden öylece
Gidelim ey kalbim!
Koşarak şehrin öte yakasından
Baharlar doğuran gök damlasından
İnciler toplasın ellerimiz
Islansın sevda yüklü kelimelerimiz

Gel ey kalbim!
Gidelim! Aşkın ateşî mihrabına
Hangi iksir yetişir özlemin imdadına
İçimizde bir yara, bir yanık izi
Toprağın göğsüne beraber indirelim secdemizi
Varlığımız mühürlensin anlımıza
Umudu azık yapalım sabrımıza
Paslı çivilerini sökelim duvarların
Yusuf'una beraber ağlayalım zindanların
Daha düşmeden cemreleri merhametin
Daha kurumadan çiçekleri hasretin
Gidelim ey kalbim!
Karanlığa üfleyen gözlerinin ferine
Çıkalım aydan öte bir yarin seferine
Sönsün gece, gömelim sessizce göğsümüze
Bir seher serinliği örtelim usulce üstümüze

Gel ey kalbim!
Ellerim, ellerine bağlı gidelim,
Bir veba salgını giyinmiş gibi kentler
Çiğnenirken mahrem, münzevi bentler
Hani! Gölgelendiğimiz o heybetli çınarlar
Hani! Kevser diye susadığımız pınarlar
Nerede rükuya sevdalı o söğütler
Servilerden ölümü hatırlatan öğütler
Yürüyelim ey kalbim! Devirler öncesine
Gidelim kristal bir zamanın ötesine
Aşalım yalnızlığın dikenli tellerini
Yıkalım vehmin ruhsuz heykellerini
Kelebekler uçuralım birbirimizin avucundan
Mehtabı içelim ey kalbim!
Göklerin ay burcundan.

Gel ey kalbim!
Bir dağın yamacına tutunalım yeniden
Boyayalım sonsuzluğun solmayan deseninden
Söndürelim şehrin yangınlarını
Şakayıklar saklasın bahar anılarını
Hani! Nerde o şefkat emdiğimiz şehirler
Hani! Işıyan o cansuyu nehirler
Gidelim ey kalbim!
Kalmasın boz bulanık suların hevesi
Belki toprağın bağrından alırız
Yağmur yüklü nefesi
Ah! Çileli sokağım.
Ah! Gözlerimdeki buğu
Ne zaman doğacak ey kalbim!
Şehrin selam adlı çocuğu

Gel ey kalbim!
Sükunetine erelim beraber Hira’nın
Yıldızlar toplayalım göğsünden maveranın
Bir şiir miktarı daha oturalım ikimiz
Yedi Elif miktarı bir ah çeksin içimiz
Yağmurla sulayalım aşkın tohumlarını
Tufanlara inat yakalım, ateş mumlarını
Hüzün ırgatıyız biz, melali taşıyoruz
Okyanustan bir damla hayali yaşıyoruz
Gel ey kalbim!
Gel! Damalarımda dolaşan kan olan
Gel! Mevsimimde yedi iklim can olan
Seninle içtim sonsuzluğun kuşatan sanatını
Yudum yudum ey kalbim, vuslatın beratını

Abdurrahman KIRIKÇI
Nisan / 2020

Abdurrahman Kırıkçı
Kayıt Tarihi : 9.7.2020 17:50:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!