Ey Hayat Şiiri - Erkan Coşkun

Ey hayat, diye başlıyordu şair! ...
Olandan habersiz ve zamansız,
yalnız kendinden biliyordu, günü geceyi,
med ceziri
mem ü zin i.
Hani dünya da tek ve acıyla doğmuş gibi hissediyordu.
Oysa bilemezdi kelebeklerin ömrünün saniyelerini.
Gülün yirmi yedi yaprak olduğunu,
İpek böceğinin çilesini, baharın sancısını,
Göz yaşlarının kudretini,
Annenin kokusunu…
Zamanın acımasız,
sevginin tarifsiz ve ayrılığın ölüm olduğunu! ...
Hep sonradan girilecekti kanına.