Uyyy dağlar dağlar…
Yıkılmaz sandığım dağlar…
Sırtımı yasladığım gölgem
Yıkıldı evlat eliyle oy…
“Ayağına taş değmesin” derken
Taşı ben yedim bağrıma oy…
Cam gibi kırıldı yüreğim
Duymadı kimse feryadımı oy…
🎶
Yıkılmaz sandığım dağ idim
Bir taş ile yere serildim
Evlat deyip bağrıma bastım
Kendi elimle dert edildim
Oy evlat eli sineme
Ateş düştü haneme
Dağlar şahit halime
Yandım oy evlat eline
Gece dua ile büyüttüm
Üşümesin diye örttüm
Meğer içimde büyüyen taş
Geldi bağrıma saplandı
Oy evlat eli sineme
Ateş düştü haneme
Dağlar şahit halime
Yandım oy evlat eline
Anne kaldı iki arada
Söz tükenir böyle yarada
Yara kapanır elbet ama
Ah kalır ömür boyu burada
Oy evlaaat… eli sineeeme…
Ateş düştüü hanemee…
Dağlar şaahit haaaliiime…
Yandım oy… evlat elineee…
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 01:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!