Bu nasıl hayat ne edep kalmış ne haya.
İt gibi çemkiriyor hem anaya babaya.
Gözünden bile esirgiyordun evladındı ya.
Bunlara haya edep nasip eyle Ya Rabbi.
Varın yoğun nedir hiç bildirmedin.
Ellerde var da bende yok dedirmedin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Amin, bi-hürmeti Taha ve Yasin velhamdülillahi Rabbil alemin.
Biz de aynı dertten bizarız ne yazık ki Osman bey kardeşim. Allah bizlere sabır onlara da iman şuuru versin amin!
Hayırlı imtihanlar olsun inşaallah.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta