"etme" Şiiri - Zeynep Koçar

"ETME"
Ben acemisiyim bu sevdanın,
Sen usta ol da etme.
Ağır yükü bu feryadın,
Sen talibi ol da etme.

Yandı gönül, küle döndü,
Dört bir yanım yasa büründü.
Adın geçti, ömrüm söndü,
Sen ateşim ol da etme.

Kurak kaldı bağım benim,
Sararıp soldu gül tenim.
Aşkla attı hep bedenim.
Sen baharım ol da etme.

Kırık sazın teli oldum,
Sensiz akan seli oldum,
Bir ömürlük deli oldum
Sen ilacım ol da etme.

Yazılmamış bir destanım,
Yarı yolda kaldı canım,
Ne ilkimsin ne de sonum
Sen kaderim ol da etme.

Dağ başında yanan çıra,
Hasret düştü ağır sırra,
Bir ömürlük kaldım dara
Sen sabırım ol da etme.

Kalem ağlar, mürekkep kan,
Bir ben kaldım bir de hicran,
Yüreğimde dinmez figan
Sen şiirim ol da etme.

Varsa bir gün son nefesim,
Adın olur son hevesim,
Unutamam desem de sesim
Sen vedam ol da etme.

12.07.2026