Ölümün kenarında bu fani
Sevdanın çukurunda
Aç kartalların gözüne düşmüş
Bir yanı hayat bir yanı açlık
Yangının kenarında bu fani
Umut fakirin ekmeği imiş
Dünyanın en fakiriyim işte
Hiçbir şeyim yok
Umutların zenginiyim sadece
Bu gece mutluluk yok
Yaşamayı öylesine olmaktan çıkaran
Karadeniz’de garip bir filikayım
Durgun suyunda uyuturum sevdamı
Hırçın dalgaları alıp götürür sensiz diyarlara
Bir oyana bir buyana sanki yutacak bu deniz beni
Karadeniz’de garip bir filikayım
Yıllar yorgun bedende
Efkarlar dağınık bugün
Şarkılarda yeni umutlar yeşeriyor
Söylüyor bu gün doğum günün
Aynalar küsmüş eskimiş yüze
Gözler yollara sırt çevirmiş
Uzaklarda kalan yüreğim,acılarımın feryadı
Körleşen sevdan
Kızıllaşan ufka bakakaldı gözlerim
Sanki keskin nişancının elinde ömrüm
Mayın tarlasında gezen nefer gibi
Tedirgin
Zemheri rüzgarı fısıldar ismini
Ayrılığın soğukluğu sarar, üşütür
Sığınmak için kaçar bu yürek,
Kovalar sensizlik, yakalar
Hiçbir liman barındırmaz beni
Tabip sen çare ol yarama
Kuş konmaz diyarıma
Rüzgarın sömürdüğü toprağıma
Sen fidan ol,kök sal toprağıma
Yanan ormanıma sen çare ol
çıkmazlardayım
her sokak çıkmaz bana
yol sorduğum her çocuk
çıkmaz sokakları gösterir bana
bir yağmur damlası olmak istiyorum şimdi
sensizlik sokağında
Solan akşamda
Deniz dile geldi nazlı yar
Nerde sevdiğin diye
Seni soruyor bu gece
Sahil boyunda
Işıkların boynu bükülmüş
Kulpsuz kalmış testi olmuşum
Tutulacak yerim olmaz
Yuvarlanır düşerim yollara
Giderim bu diyardan
Yaprakları solmuş gül dalı olmuşum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!