Durgun denizde
Yelkenliyim sensizliğin ertesinde
Su sessiz,rüzgar sessiz ben sessizim
Yokluk ile sessizlik iç içe
Martılar küsmüş açık denize
Ben seni sevmedim ki
Gözlerindeki ışıltıydı sana olan bağım
Saçlarının dalgalanışıydı duygularım
Gülen dudaklarını sevmiştim
Ben seni sevmemiştim ki
Bozuk plak gibi seni anıyorum gece gündüz
Her anımda
Sesini dinliyorum sanki tekrar,tekrar çalan parçada
Sözler ezberimde hep tekrar ediyorum eşlik ediyorum sana
Bana sen lazımsın” derken sözler bir başka çıkıyor dudaklarımdan
Kalbim bir başka çarpıyor işte o an
Sorma
Boynumda yıllarca taşıdığım tasma
Verdiğim sözdü,
Tamam diye attığım imzaydı aslında
Ne bir üstünlük nede bir riyaydı
İçtendi tüm verilen sözler
Sen olmasan da yanımda
Ellerinle elimi tutmasan da
Gözlerinin parıltısını görmesem hiç
Benim sevgim yeter bana
Cesaretin yoktu aşka
Havanın renginin önemi yok bugün
Bakışlarımdaki durgunluktan değil denizin sessizliği
Düşüncelerimdeki kimsesizlik ve yorgun düşünceler
Sensizlikten daha güzel bu gün
Sana soramadığım soruları
Sonsuzluk olmalı asil olan duygular
Yaşamın keşmekeşinde ömür törpülenip bitse
Nice ahlarla can yansa da
İnci kutusunda saklı kalmalı sonsuzluğa kadar
Hayat çölünde seraba kapılıp
Yüksek tepeler,uçan kırlangıçlar
Ne olur söyleyin bana
Rüzgarın iniltisinde hangi sevdanın sancıları saklıdır
Bilinmeyen kaç umut çiçeği kurumuştur hasret rüzgarında
Kaç gönül yanıp kavrulmuştur esintinin kollarında
Mutlumuyum diye sorma kendine
Yüzünde tebesümü görebiliyorsan aynada
Gözlerinin içinde hala parlayan bir ışık
Attığını hissettiğin kalbin
Yaşamaktan haz aldığın bir dunyan varsa
Doğan güneş hala ilk ışık veriyormuş gibi doğuyor
Irmakların şırıltısı değil mi insanı alıp götüren
Denizin yakamozlarına ne demeli
Umut ışığı gibi suyun altına gizlenmiş
Gönül sırları her biri, en derine işleyen
Udun nağmeleri gibi derin düşündüren
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!