İnsan eşref-i mahlûkat, Yaradan böyle buyurmuş.
Ara bulursun Canan’ı, dünya sevdaları boşmuş.
Hakikat nuruyla dolsun iç ve dış bütün cihanın.
Sırrı arayan mahiler, O’nun deryasında bulmuş.
Bir beladır ki nefsimiz, fenalarla dolu yükü.
Azmedip etle tırnakla; sökerek atmalı kökü.
Canan’a olan âşkınla, cihanı sarsın hicranın.
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta