puslu mevsimler haylıyor beni
kollarıma dolanan bir mısra bu yalnızlık
tuttuğu benim kalbim, kaçırdığı çocukluğum
neye sığınsa burnunda hep aynı dünya korkusu
hayır anne adımı kimse eskitmiyor
duruşum senin dağın toprağında gürüldeyen
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta