Eskiya Besnide
gün boyayanda meydanı kızıla,
dolunay vuranda beyaz kar üstüne..
Eşkiya uzaklardadır, bir tutam özlem, bir nefes hasret
çekinme garibim, buralar değil GURBET!
gezindiğin çakıl değil, bastığın buz kaygan,
biçarem attığın her adımda bir dem dur,
dur da gurbeti AN!
öten kuşlar dondurucu rüzgara inat,
kaptırmışlar altın kafese nefesini,
yolcu olsa idiler ıraklara heyhat,
çökerdi çöplüğe barak matemi..
yol uzun idi kısalsdıkça kederli,
yolculara yarı mutluluk yarı hüzün verdi,
o nazlı yarin hayali zihnime çökmüş
bilmem onsuz vakit nasıl geçerdi? ?
kavuşmak diledim sadece kavuşmak
kavuşup da kayıtsız savuşmak.
ben onu arzular oldum o ise beni,
lakin bizimki değil sevişmek!
güneş değildir gökyüzünde parlayan altın,
doyumu olmaz seyrine mübarek zatın.
yolcular! yolunuz düşerse bir vakit sılaya,
kaldırımdaki moruğa bir kuruş da siz atın!
Kayıt Tarihi : 12.6.2007 16:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!