Eskiden Şiiri - İbrahim Halil Demir

İbrahim Halil Demir
1862

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Eskiden

Ahde Vefa ve kadirşinaslık sevgi ve muhabbet vardı eskiden.
Saygı ve sevgi gösterilirdi canı gönülden.
Fakir ile zengin ayırımı yok du
İnsanlar uzak yaşıyorlardı sıkıntı ve kederlerinden.

Komşu komşuya teslim ederdi şeref ve namusunu.
Yanardı her daim söndürmez idiler ellerindeki insanlık fanusunu.
Kemliğin zerresi yoktu gönülleri tertemiz idi,
Pür dikkat dinlerlerdi insanlar, ariflerin usunu.

Dostluklar kaviydi dost dostunu başına taç ederdi.
Dostlar bir araya geldiğinde, kasvetler bir anda biterdi.
Kimsenin geleceğinden kaygısı yoktu,
Gönül saksılarında rengarenk Muhammedi güller yetişirdi.

Uzun kış gecelerinde, kıssadan hisse dolusu sohbetler edilirdi.
İnsanlar birbirlerine sadece rıza-i Lillah için gidip gelirdi.
Öylesine tatlı dilli, güler yüzlüler diki,
Mutlu ve huzurlu eden sohbetlerle, yorgunluk giderilirdi.

Yoksulluk fakirlik vardı ama herkes halinden çok memnun ve mutluydu.
Hiç kimsenin yarınlarından endişesi yoktu, herkes umut doluydu.
Sabır ve şükür düşmezdi asla ve asla dillerinden,
Herkes karınca kararınca, kendine göre onur ve gururluydu.

O günlere vallahi de billahi de tallahi de fellik fellik özlem duyuyorum.
“Z” kuşağı denilen gençlerimize de haddinden fazla gönül koyuyorum.
Yeri ve zamanı geldiğinde de tatlı hoş sohbetimle,
Beni kâmilleştiren onlarca yaşanmışlıklarımı güzel bir dil ile anlatıyorum.

Şimdi herkesin her şeyi var ama huzur ve mutluluğun her çeşidine hasretler.
Barış ve kardeşlik tohumlarını, gönül tarlalarına ekmeye zahmet etmezler.
Konuşmayı biliyorlar ama konuştuklarını yaşamadıkları için,
Fikri güzel gönlü güzel asil insanların, gönüllerine giremezler.

Fakirlik yoksulluk ve yokluk aranmaz ama ben bazen arıyorum
Şimdiki varlıklar şımartıyor insanları sebebi hikmetini her daim soruyorum.
Çok variyetli benim ben diyen insanların bile serzenişlerini,
Hemen hemen her gün, her yerde, duyuyor ve görüyorum.

Viyana kapılarına kadar at sırtında abdestli giden atalarımızın sızlıyor kemikleri.
İnsanlar şiar etmişler, insanı cehennemlik eden her türlü çirkinlik ve kemlikleri.
İnsanların imanı dini olmuş menfaat ve kendi çıkarları,
Yapmıyorlar yapmaya da yanaşmıyorlar insanı cennetlik eden her türlü iyilikleri.
06/Eylül 2021

İbrahim Halil Demir
Kayıt Tarihi : 6.9.2021 12:32:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

İbrahim Halil Demir