Kalem azdı, kâğıt azdı yine de bir mektup yazılırdı.
Bekleyeni de, yazanı da büyütürdü.
Şarkıdan az vardı, ama her biri bir ömrü anlatırdı.
kasetler sarılır kalbimize sızardı melodiler.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta