Eski Kafalının Aşkı Şiiri - Yahya Kaydul

Ben aşk nedir bilmem.
Eski kafalıyım!
Bir seni bilirim;
Bir de adın geçince, Sıkışan kalbimi...

Lügatlerde aramadım karşılığını,
Kitapların yazdığı,
O cafcaflı sözlere de aklım ermez benim.
Dedim ya;
Eski kafalıyım!
Yüreğimi bir avuç toprak,
Adını o toprağa düşen tek cemre bildim.

Dünya döner,
Mevsimler değişir,
İnsanlar koşuşturur;
Ben hepsine yabancıyım!
Bir senin bakışındaki o sükuneti bilirim,
Bir de dünya dursa geçmeyecek o ince sızıyı...

Herkes "aşk" diye bağırırken,
Ben adını fısıldamaya korkarım;
Nazar değer de incinirsin diye.
Sanki ismin dilime değince,
Göğüs kafesim daralır,
Dünya küçülür,
Sadece sen sığarsın içeri.

Bilmemek en güzeli belki de...
Tanımını yapsam, büyüsü bozulur.
Ben sadece beklemeyi bilirim,
Dedim ya;
Eski kafalıyım..
Bir seni bilirim,
Bir de adın her geçtiğinde,
Yerinden çıkacakmış gibi atan o yorgun kalbimi..