Bir sabah uyanacaksın
Güneş tepede
Baharın en güzel günleri
Kır çiçekleri var her yerde.
İçinde bir coşku,
Öyle bir coşku ki;
Çocukça bi' düş benimki
Babamın iş dönüşü
elinde çikolata ile gelişi gibi
Gelmişsin bi' parça umut ellerinde
Düşünsene,
sımsıkı sarılmışız birbirimize...
Defalarca sorsam da bu soruyu kendime
Anlayamadığım bir şey var....
Nedendir bilmem
Dün ne yediğimi bile hatırlamazken,
Yüzün nasıl oluyor da
böylesine kazılı kalıyor hafızamda
Her gün bir parça daha yakın hissediyorum kendimi
ait olduğumu düşündüğüm yere...
Oysa şimdi, hâlâ duyuyorken yağmur damlalarının seslerini,
hâlâ duyabiliyorken kuşların cıvıltılarını,
an’ı yaşama vakti...
Yıllar geçti üzerinden
yıllar...
Gün değil, ay değil...
İnsan unutmaz mı gözlerinin değdiği bir yeri
ya da dudağının konduğu ufacık?
Çınar ağacı da büyüdü okulun bahçesine dikilen
Bir fotoğraf karesinde
tam da olmak istediğim yerde
başka biri var yanında.
Boyu benden uzun,
saçları benimkinden kısa...
Gözlerin gülüyordu
Gittin…
Bu şehir bomboş kaldı..
Babam tekrar öldü
Sen gidince
Bir şairin son dizesinde
Saklı bir giz gibi
Gözlerimi kapatıyorum
Yanı başımdasın.
Açıyorum, yine!
Yıllar geçiyor böyle...
Ölümle bile baş edebiliyorum da
Artık gücüm kalmadı özlemeye.
Hayalinle uyuyorum
Hayalinle uyanıyorum
Hal böyle olunca
insan inanamıyor
bir başkasının yanında
uyuyor olduğuna.
Ne vakit bir hüzün kaplarsa içini
"Bir kız vardı" diye başlayacaksın söze
Masal anlatır gibi
"Bundan yıllar önce"
Kalbini çalmışım da habersizce
Kapısını çekip gitmişim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!