Eşik Şiiri - Sinan Atik

Kapımda bir gölge var, adınla konuşmuyor
Rüzgâr üşütüyor içimi, camlar bana çarpıyor
Geceyi saymıyorum artık,
Geceler beni sayıyor

Yolun düşerse ardıma,
Belki ben de kaybolurum
Beklemek çileli bir yokuş,
Düşünce yar olurum

Sesin düşerse kapıma, dünya aralanır belki,
Adımların yürürse içimde, karanlıklar ağarır
Dinmezse bu fırtına, susuzluğa susarım
Bir çizgidir yaşamak,
Ölünce var olurum