Esen yel. Şiiri - Fehmi Tazegül

Sönmüştür benim gözümün feri.
Yaşanmaz olmuş ülkemin her yeri.
Yoksullar kalmış bir kemik bir deri.
Doğmuyor güneş vakıt çok erken.

Geçmiş ömrümün gençlik çağları.
Emekçilerim çatmıştır hilal kaşları.
Bembeyaz olmuştur siyah saçları.
Doğmuyor güneş vakıt çok erken.

Felek vermiştir bize kederi hüznü.
Zenginler çevirirler haram yüzünü.
İşgal ettiler şehiri ovasını düzünü.
Doğmyur güneş vakit çok erken.

Fehmi.
Yansam ben ateşte kül olsam bile.
Sabahları yalvarırken seher yeline.
Selamımı yoldaşlarıma ulaştır diye.
Doğmuyor güneş vakit çok erken.