Eşek Sıpası Şiiri - Bilal Dağ

Eşek Sıpası

Köyün birinde Memet adında bir amca yaşar. Memet amcanın köyün dışında büyük arazi üzerinde bir çiftliği vardır.Bu çiftlikte tüm evcil hayvanlardan ;köpekler,kediler, tavuklar, kazlar, inekler ,koyunlar, keçiler ve atlar vardır.Memet Amca ,hayvanları güzel havalarda merada otlatır ,kötü havalarda ise çiftlikte daha önceden istiflediği kuru otlardan ve yemlerden hayvanlarını besler.
Günlerden bir gün köylülerden biri memet amcanın çiftliğine gelir,
-Memet!Memet! diyerek avazının çıktığı kadar bağırır.
- Ne var Ali ?der Memet amca.
-Müsaitsen seninle konuşmam gereken bir konu var!der.
-Gel ,konuşalım.
Çiftlikteki salaş oturma çardağının altına otururlar.Ali Amca hararetli hararetli konuşmaya başlar:
-Memet senden bir isteğim var ,tabi kabul edersen, der.
-Ali uzatma , saadete gel ! Der Memet amca...
-Benim dişi bir eşek vardı, bir ay önce bir sıpa doğurdu.Maalesef bizim dişi eşek dün gece öldü, eşek sıpası yalnız kaldı.Benim bunu bakacak mecalim yok.Eğer sen uygun görürsen ,sıpayı size hediye etmek istiyorum.Senin çiftlikte hayvan çok. Hemde atlarında var, onların yanında büyür gider, der.
-Hemen getir! Der, hiç düşünmeden Memet Amca.
Ali Amca vakit kaybetmeden sıpayı çiftliğe getirir.
Memet Amcanın çocukları ve torunları eşek sıpasını çok severler.Ona süt verirler , ot verirler onunla oynamaktan mutlu olurlar.Biran da eşek sıpası çiftliğin yeni gözdesi olur.Bakım iyi olunca eşek sıpası çabuk büyür ve semizleşir.Eşek sıpası atlarla merada koşar ,her türlü şımarıklığı yapsada hoşgörülür.
Fakat çiftlikteki diğer hayvanlar bu durumdan rahatsız olmaktadırlar.Kendi aralarında konuşmaya başlarlar.Arada bir eşek sıpasına ,
-sen at gibi kişneme !sen bir eşeksin !deseler de.
-Ben atım! Der ,onları dinlemez ısrarla eşek sıpası ...
Çiftlikteki tüm hayvanlara ve başta köpekler olmak üzere hava atmaya devam eder eşek sıpası (ilgiden kıçı dört atmaktadır).
Bundan aşırı rahatsız olan köpekler kendi aralarında istişare edip ,Bu eşek sıpasına bir ders verme zamanı çoktan geldi ,derler...
Köpeklerin piri Anadolu Karabaş ı söze girer: çiftlikteki tüm hayvanları toplayalım , hepimizin önünde merada atları koşmaları için rica edelim.Kendini bilmez eşek sıpasına da ,mademki sende at olduğunu söylüyorsun öyleysen atlarla beraber merada dağa kadar koşup tekrar atlarla çiftliğe koşarak geri geleceksin,diyelim!Bunu yaparsan bundan sonra seni at diyeceğiz, derler.Atlar teklifi kabul ederler. Eşek sıpası da ,ne var ki bunda , hergün otlamaya gidip-geldiğimiz yer ,diyerek teklifi hemen kabul eder...
Tüm hayvanlar heyecanla çiftliğin önünde toplanırlar. Horoz bir kulübenin üstüne çıkar. Horoz ötmeye başlayınca atlar ve eşek sıpası koşmaya başlayacaktır..
Horoz ötmeye başlar ,eşek sıpası bir hışımla koşmaya başlar.Atlar ise kendilerinden emin bir şekilde tırıs giderler, tırıs gelirler. Belli bir müddet sonra eşek sıpası nefes nefese kalıp ,saman çuvalı gibi merada yere yığılır , kalır.Atlar ise, aynı tempoda kişneyerek dağa varıp ,çiftliğe mutlu ve huzurlu şekilde sağ-salim dönerler.
Ama eşek sıpası ,atlardan saatler sonra yorgun bitkin şekilde çiftliğe geri döner.
Diğer hayvanların alaycı ve gülüşleri eşliğinde ,ne oldu (kendini at zanneden eşek sıpası)
-yoksa ayağına diken mi battı?derler, alay ederler..
Hala kendini at zanneden eşek sıpası ise pişkin pişkin, diğer hayvanlara dönerek :
-BU YARIŞMAYI KİM ÖNERDİ?BU EŞEKLİĞİ BANA KİM YAPTI?Der...
O günden sonra eşek sıpasının itibarı da ,sevimliliği de yerle yeksan olur.
....-....
Bu hikaye ders vermek amacıyla yazılmıştır.
Maalesef günümüzde de bazı kimselerde üç-beş itin gazına gelerek kendilerini bulunmaz hint kumaşı zannetmekte.Aslında kendilerinin bir hiç olduklarının farkına varmaları için aynanın karşısına geçerek, ben kimim ?demeleri ve kendisiyle yüzleşerek haddini bilmesi gerekir....
'İyi bir insan olmak ,haddini bilmekle başlar!'
Selametle..

-