her şeye bok atan
bir bukowski mi olacağım yoksa
hayır bunu istemiyorum doğrusu
o mahler severdi
bense rahmaninof
o bir alkolikti
öldüğüm yeri gördüm
kendim yoktum orada
bedenim ağzım gözlerim
ve dilim yoktu
öldüğüm yerde sen vardın
bir de
kırılgan bir unutuş değil benimkisi
unutkan bir kırılış
unuttukça hatırlanmıyor anılar
hatırlandıkça unutuluyor
ve artık
neyi unuttuğunu unutacak kadar
uzaklara uzaklaştıkça
uzaklaşıyorsun benden de
kendi içime kanıyorum
sessizce uzaklaşıyorum senden
şimdi senden uzaklaşan uzaklara gidiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!