belki kurtulmak istiyorum düşüncelerden,hayattan.
bazen de bir dala tutunuyorum sımsıkı
düşmemek üzere o derin ölüm çukuruna
bilmiyorum.
küçük bir çocuk gibi kaçıyorum bazen.
o hırçın sularda boğulmamak için
İsterim zamanı durdurmayı fakat yapamam
İsterim zamanı durdurmayı
Çünkü
Kavramak için belki de
Bütün bu sancılar
Bütün bu acılar
İsmine şahit olmuş evvelden bu satırlar.
Kapalı gözlerinin ardında, anlamlandırmak seni...
Bir gece yarısı duvarlarda anmak seni.
Kimliğini kaybetmiş apartman ışıklarında düşünmek seni.
"Belki bir yıldız görmek kadar zor İstanbul'da.
"Ve sen gittiğinde solmaya,
mesken eylendi güneş.
Patlaması lanetlendi yıldızların.
Masum değilsin artık;
Bir çocuğun kanlı elleri üstünde.
Seni anlatmak zor.
İyi mi, kötü mü bilmiyorum henüz.
Kendim yabancı bana şu günlerde.
Elimi tutmadığın her gece
sana yalanlar söyleyebilirim,
gizlerim kelimelerimi.
"Kurtulamıyorum bu ızdıraptan,
kendime işkenceler etmekten.
Alışmaya korkuyorum
sensiz bir hayata.
Alışmaya korkuyorum çünkü
Sen, benim ettiğim duaların kabulü;
Kaybettiğim ruhumun yarısısındır belki de…
Kimliği belirsiz bir gece yarısı,
İsmini fısıldamak yıldızlara...
Sigara dumanlarımın arasındaki o düşünce bulutusun.
Dumanların arasında, her şeyimi kaybetmiş bir şekilde usulca oturuyorum.
Tıpkı oyuncağını kaybetmiş bir çocuk gibi...
Hayal kırıklıkları boğuyor beni.
Mutluluk, asla kazanamayacağım bir savaş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!