19/12/2005 Gölbaşı-Ankara
Rahmetken iner Dünya’ya insanlar.
Ölene kadar ne rahmet kalır.
Ne insanlık ne ruh ne yürek kalır.
Bu sebepten değerlidir idamlar.
Sil akıldan yaşamayı, ölüver.
Az günahlıdır erkenden ölüler.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta