Devamlı kayboluyorum benliğimde
ve ustaca düzenlenmiş kurgumda...
Yorgun düşüyor gözlerim her baktığımda semaya
ve kararıyor gecenin köründe bilincim...
Yükseliyor nidalar ve cağrılar,
ama ben duyamıyorum...
Onca sesin içinde nasıl duyar insan tek gerçek olanı...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta