Erkan İpek Şiirleri - Şair Erkan İpek

Seni ve hayalleri boş verdim artık
Hayal kurmuyorum,
Sevmiyorum seni mesela,
Sevilmiyorum da,
Öğrendim ki;

Ayrılık fırtınasında battı aşk sandalımız,
Yerle bir oldu aşka dayalı umutlarımız,
Battık dibine kadar ihanetin,
Boğuldu yüreklerimiz.

Ve şimdi batarken en derinlere,

Huzurun olmalı biraz,yüzünde güller açmalı.
Ve seni güçlü kılacak kadar acın,başını dik tutacak kadar yüreğin.
-Biraz garip ama bazen kimseye aldanmayacak kadar; taş kalpli olmalısın

Erkan İpek

binlerce yıldır bekliyorum burada seni
tıpkı yıkık bir köy
virane bir ev gibi

sanki bir zamanlar yaşamışsın da içimde
sonra çarpıp gitmişsin pencerelerimi

Hayatta bazı KADIN`larda
Nankördür Bilirim.
Şunun şurasında. Belkide bundan sonra
Ya da Bir süreliğine (hatta sonsuza dek)

-D ü ş ü n c e s i z `im.

‎ -ben naptım sana dedim?
hiç elimi bırakmadın, kaçamadım..dedi,

-gidiyorum o halde dedim.
gidersen,hayattan mahrum bırakırım seni dedi..

Masallarda adı geçen,
Uzak diyarların ardındaki o tepeyi aradım hep,
Ararken,
Farkına bile varamadan kendi içimin derinliklerinde kayboldum.
Kimsesizdim,
Sessizdim.

Şimdi gitme sırası bende sevgili!
Yok oluyorum artık.
Bitiyorum
Gidiyorum

İhanetlerle dolu bir aşk değildi istediğim

Niye bu kadar kalabalık burası?
Herkes neden ağlıyor?
Bu tabut,bu tabutta ne?

- Anlamıyorum.

Bilirim kimse görmez,
gözlerimle dudaklarım arasındaki geometrik çizgiyi.
Biraz ıslak
biraz tuzlu
biraz sen
hiç ben