Yoksulluk susamış sanki kanıma,
Yıllardır izimi sürüp duruyor.
Kendimi bildiğim günden bu yana,
İki yakam bir araya gelmiyor.
Her bahar dallarda açarken çiçek,
bu saatten sonra ölse
rahmet dahi hiç dilemem
yemin ettim artık onu
yolda görsem selam vermem
kopardım onla ipleri
Mızraptan yoksunsa aşıktaki saz
İnlemek isteyen telin suçu ne
Kıştan sonra eger gecikirse yaz
Baharı bekleyen gülün suçu ne
Birbirine kızıp küsen aşıklar
Duydumki yarin feryadı
Duyanın gönlünü dağlar
Yanına tez varmam için
Ne olur yol verin dağlar
İnanmayın ona, her sözü yalan
Sallayıp duruyor, her gün ardımdan
Madem öyle işte, burada meydan
Yüzleşelim eğer yüreği varsa
Öyle dedikodu yapıp durmasın
Ne zaman yanımdan geçsen
Sürekli yağ kokuyorsun
Söylesene şimdi kime
Yaltakçılık yapıyorsun
Ne zaman yanımdan geçsen
Eğer sende benim gibi
Hep pişmanlık duyuyorsan
Gel öyleyse sevdamızı
Yeşertelim yeni baştan
İkimizde yaptığımız
Vicdanımla her gün kavga ederek
Nihayetinde bu kararı aldım
Seni canımdan çok sevmeme rağmen
Habersizce gitmek zorunda kaldım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!