Sensizim - yalnızım işte
Issız bir yerdeyim
Korkuyorum
Ama korkudan ağlayabilseydim
Gözyaşlarımı bulutlara doldurup
Şehrine yağardım .
İçimde Kalan
Kan izleri anıların ,
Kekik kokusu
Belki de papatya
Belki yokluğun acısı
Ve yazılan solgun şiirler.
Ay sessizliğinde
Mavi gecenin huzurunda
Hırpalanmış yüreğinden öpüyorum.
Yitirdiğim huzurun
Sevinçlerin - mutlulukların
Aşkların - sevdaların
Bizi vuran
Acıydı
Hüzündü hep .
O günden beri gülmedi yüzüm
Papatya mevsimi hiç gelmedi
Yeşermedi umutlarımız
Bulutlar okşar mı saçlarımı
Dağlar yükselirken
Okşar mı gök mavisini ?
Deniz gözyaşımı görür mü ?
Bu hırçın dalgalar
Duyar mı sesimi ?
Sensizliğin sesi
Geceye çarpıyor
Gece içime çarpıyor
İçim paramparça .
Hıçkırıkların
Yüreğime çarpıyor
Seni yüreğime
Kanata kanata yazdım ,
Bağıra bağıra sevdim .
Şimdi ;
Sessizce
Susarak özlüyorum .
Ankara'nın grisinde
Uzun uzadıya
Bir sevdaya dönüyorum.
Mavi bir gecede
Seni uzun uzadıya seviyorum.
İşte bu dudakların ıslak
Yorgunum
Vurulmuş bir serçe gibiyim .
Bitkinim
Peşinde celladı olan ölüm mahkûmu gibi .
Vurgun - talan ardım sıra
Bir ışık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!