Yalnızlığım
Asılı kalıyor karanlığımda ,
Bozuk düzenin
Bozuk çarkına inat yaşıyoruz.
Senden
Sevginden yoksun ve yalnız
Yaşamakla - ölmek arasında
Yaz ile - kış arasında
Tanıdım seni.
Karasal bir iklimin ayazında
Soluk bir bahçenin
Taze
Yüreğini sar yüreğimi
Uyumadan önce,
Gözlerini içir bana
Avuçlarının kuyusunda ;
Yoksa çorak toprağa dönerim
Bu sonsuzlukta.
Gözlerin ;
Göğüm olsun mu ?
Mavi
Sonsuz
Ve en uzun geceleri ,
Göğüme bakarak
Sensiz bu kent
Bir çöp yığını,
Kuru bir gürültü
Acı dolu
Her sokağı .
Irmakları kederli akıyor
Gözlerin
Gözlerin
Uyuyabilmek gözlerinde
Kalabilmek bir ömür
Gözlerinin derinliklerinden.
Yaşamak için gözlerin
Mavi düşüm ;
Sen aydınlık mavi göğümsün ,
Oysa ki
Benim içim hüzün dolu kederli yüzümde
Senin hasretin yağarken
Acılar kalır geriye .
Oysa ki ben
Yüreğimin asi'liğine
Söz geçiremediğim
Bir sevdanın
Kanayan yarasında
Papatyalar ektim.
Ve yine sen ;
Gözyaşlarımla
Kirpiklerimden yüreğime
Kör bir bıçak gibi saplanıyorsun .
Sensiz başlayan bir gün daha
Uyuyamadığım kaçıncı yılın gecesi
Bilmiyorum
Bilmek te istemiyorum zaten .
Odam hala dağınık
Kitaplar gelişigüzel dizilmiş ,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!