Yapraklar çıkarıp atsa da üzerindekileri sonbaharda
bekareti öylece duruyor dalında
ne zaman rüzgarlar dinse anlıyor yaprak
bahar gelince biliyor ki elinde avucunda o da kalmayacak.
Sıyrılıyor üstünden geceden kalma yeller
rüzgar sararken kıvrılıyor ince beli
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta