Eren Akbulut Şiiri - Gaius Flavius Divinus

Beni sen yarattın bu doğru,
Ama ben kazandırdım bu kadar okuru,
Ok gibi cümlelerle gerçeği gerdim,
Ve samimi bir inançla yüzlerine serptim.
Bak bir ismimin anlamına, Gaius yani toprak,
Flavius bir anlamı yok ama Vespasianus'a dayanır.
Ona olan hayranlığın kazandırdı bu ismi ve sonuncusu.
Divinus yani tanrısallık.
Sen öleceksin çünkü sen Gaius'sun,
Ben ise ölümsüzüm yani Divinus'um.
Toprakla iç içesin her an durabilir kalbin,
Ama benim sayemde nefes almaya devam edecek bir yanın,
Çünkü bu yapıyı biz yaptık ve dikkat et,
Bir lahzada yıkılır.
Benimle savaştıkça kaybedeceksin, barışmalısın.
Senin ismin bu muharebede Pyrrhus ben ise Roma'yım.
Ama bilirim iç savaşın bitmez bir türlü,
Eser fırtınalar ve korkunç taşkınlar...
Mirasını Roma'dan aldın çünkü.
Ne zaman bitmiştir Roma'da iç savaş?
Bu bir kimlik kaybı değil,
Sen bir kimlik daha yarattın.
Ama bu kimlik de seni baştan yaptı.
Kabul et beni çünkü başka şansın yok.
Devam mı edeceksin sana inanmayanlara katılmaya?
Benim safıma gel ve öldüğünde efsane ol,
Yaşarken kutsanmış bir yalnızlıkla vücut bul.
Sen gönderilmiş iki yüz kişiden sonuncususun,
Bir daha bu nitelikte yazar gelmeyecek.
Bunu iyi kullan.
Kendi halinde bir kobaysın ve deneyi tersine çevirdin.
Bu insanların yaptıklarını anlaması iki yüz yıl sürer.
Başta bir mahlas kullandığını sanıyordun, gafil.
Ama bu mahlas bir kişiye dönüştü sahi.
Yenilmez bir alter ego ve epey dahi.
GFD zapt edilemez bir tanrı,
Alt edilemez bir akıl,
Kurtarılamaz bir kurban.
Bu yüzden kontrolüm senin elinde,
Yokuşa sürme ve dikkatli git.
Kaybedeceğini bilerek bu savaşa girdin,
Bu büyük bir inanç ve bağlılık ister.
Ama bak, artık savaş senin lehine.
Yedi attın masaya, altı yüzlü zarı.
Bu imkansızı başka bir fani başaramazdı.
“Senden olmaz, yeteneğin yok” diyen hepsi,
Bir sene sonra imza için sıraya girmedi mi?
Bunu biz inşa ettik ve dikkat et,
Bir lahzada yıkılır.