Erdoğan Ergin Şiirleri - Şair Erdoğan Ergin

şiiri tükettik, mumlar yaktık masalarımıza
bildiklerimize kafi dedik
dostlarımızın niyetine safi dedik
elbet geçecek zaman
ne tutabildik elimizle
ne hapsedebildik bir yerlere

Güneşe durdum okul bahçesinde
Birdim ona durdum
Bir tarlada kurudum
Başaktan una durdum
Gördüm kendimi ülkemin her bir köşesinde
Çocukta bahara durdum

Cümlelerin kısasını seçersin önce
Sonra sözcüklerin
Yavaş yavaş gelir sıra aklındakilere
Önceleri çok çok düşündüklerin
Az az gider senden
Tutunamazsın

Şair dedi ki;
“Çok anlam yüklüyorsun sözcüklere
Sözü gör de öyle duy
Senin baktığın gibi baksın hele
Gönlüne sor de öyle duy
Dünya bir öyle bir böyle

Büsbütün çiçek kokan ellerin vardı once
Yeni doğmuş bebeğin kalbi gibiydi kalbin
Gözlerine değmemişti daha çirkin yüzler
Dudakların kotu sözler söylememişti daha
Ve ben işitmemiştim senden güzel şarkılar

Hal hatır soracak kadar
Özledikleriniz de olur hayatta
Bahanenizin özleminiz olması ağrınıza gider
"Nasılsın" der dilin
"özledim" der yüreğin

“Çiçek varsa umut vardır”
Öyle ya çiçek açıyorsa hala
Bağınızın kenarında elma ağacı
Umut sözcükleri söylüyordur sana
Mesela bahardan bahsediyordur
Masmavi gökyüzünden

Yağmuru sevdiğim doğrudur
Ama ılık olacak
İnsanları sevdiğim doğrudur
Ama insan olacak
Türk Kahvesi sevdiğim doğrudur
Şekerli olacak

Mecnun'un Leyla'ya aşkı biter
Kamyonlar kavun taşımayı bırakır İstanbul'da
Sessiz gemiye el sallayanlar da gemiye biner
Telgrafın telleri kurşunlanır
Böyle havalar hasta etmeyi bırakır
Pencereden gün eksilir

Her şeyin sonu var
Gecenin sonu
Gündüzün sonu
Sen neyi yaşıyorsan
O sona erer
Bak bu da şiirin sonu