SOMA’DA OCAKLAR SÖNÜYOR
Acının durağı Manisa Soma
Ağlarken analar saç baş yoluyor
Teselli faydasız feryada, gama
Korlaşmış kömürler canlar alıyor
SONBAHAR HÜZNÜ
Her sonbahar gelişinde
Kaybolur içimde hazlar
Yaprakların düşüşünde
Acıyla yüreğim sızlar
SON KEZ VEDA EDERKEN
Gözlerini gözlerimden ayırma
Bu gün sana son kez veda ederken
Ayrılığı hasretlere doyurma
Bu gün sana son kez veda ederken
SORMAYIN İSMAİL’İ
On beşe gelmeden everdi baban
Sonrası kolay mı sandın İsmail
Uğraşıp didinme boşuna çaban
Bölerler hisseni yandın İsmail
SÖZ BULAMAZ OLDUM
Güzel gözlerine daldım bu gece
Sağımı solumu bilemez oldum
Aşkın tarifine dizerken hece
Mısrama sözcükler bulamaz oldum
SÖZÜM MÜ KALDI
Geçince baharın anladın halden
Çağrına uyacak özüm mü kaldı
Koklamak isterdim dikenli gülden
Yaşamdan alacak hazım mı kaldı
ŞU ARKADAŞIM BAYRAM YILMAZ
Ne zaman haylazdan bir çocuk görsem
Aklıma gelirsin bil Bayram Yılmaz
Karacaören’liden aslını sorsam
Apışları söyler dil Bayram Yılmaz
Çaldın gençliğimi dile düşürdün
Candan seven özlemez mi hayırsız
Aldın bir zalimi çile pişirdin
Gönül gözün sızlamaz mı hayırsız
TADINCA YAŞLILIĞI
Saçlar, dişler dökülür
Sonra beli bükülür
Can bedenden çekilir
TANSİYON HASTASIYIM
Dört gündür yükseldi yine tansiyon
Kovarım gitmiyor, sandı pansiyon
Kontrolden çıkınca şu direksiyon
Hastane, ilaca talimim varmış




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!