Bizim el tipiydi borandı kardı
Gölede gizli bir kahraman vardı.
Adı erdal mahlası poyraz ruzgardı.
Felek onu en verimli çağında beyaz kefene sardı.
Ufku açık ileriyi görürdü.
Dostuna dost idi canın verirdi.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta