Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Vahittin Bozgeyik 2.Şiir Yarışması Onur Ödülü tarafıma verilmiş. Yirmi yıl Üniversitesine hizmet ettiğim, gazetelerinde dergilerinde şiirler, makaleler, öyküler yazdığım bir kentin bu ince duyarlığı, kadir bilirliği, insan severliği her türlü takdirin üzerindedir.

İşin en güzel yanı, bu Onur Ödülü’nü Türkiye ve Gaziantep Şiirinin en önde gelen ve hiç unutulmayacak şairlerinden biri olan Ülkü Tamer’den sonra almam. Bu benim için daha büyük bir öğünç kaynağı olmuştur.

Vahittin Bozgeyik (1945-2005) , Gaziantep’in doğuştan sanatçı, yazar, şair, bestekar bir hemşerisidir. Sanatın bütün belli başlı dallarında kendini göstermiştir. Sinema’da bir çok filmde rol almış; tiyatro’da çeşitli oyunlarda önemli rollerde görünmüş; sonuçta Gaziantep’e dönmüş “zafer” gazetesini kurarak basın yoluyla hemşerilerine hizmet etmiştir. Türkiye’nin belli başlı dergilerinde yüzlerce şiiri yayınlanmıştır. O bakımdan Gaziantep’in yetiştirdiği çok seçkin şairlerinden biridir.

Tik tak,tik tak
tiktaklarını yaparak yaşamak
yaşamak mı dersin;
erdem bu mu dersin..
evet bu da yaşamak
hayata karşı

Vurdukça canım acıyor davulcu başı inan bana
İçerimden bir şeyler kopuyor gibi kafama inen
Dünyada neler oluyor bana doğruyu söyle
Her yerde davullar mı çalıyor yoksa böyle
Yoksa yalınız bizim köyde mi atlar eşekler
Köy yolunda davul zurnayla düğün ederler

Sokakların başında serseri kurşunlar
Delirmiş, şaşkın bir kadın pencerelerde
Sonu belirsiz koşusunda o umutsuz yarışın.

Bağrışmalar başladı kara gölgelerde
Kara kadınlar büyük yas içindeler

Bu kıza tam bin kayme saydık
Daha istese onu da bulacaktık
Annesi çok istedi “masum” dedi,
Ben onu adam ederim dedi.
Oğlan pek yanaşmadı da
Anası başımın etini yedi.

Alır kaynana:
“Kayınvalide de neymiş, kaynanayım işte
Ben onun hesabını görürüm hele bir düşsün elime
Oğlumu benden alıp üzerine oturacakmış
Keyfini sürüp şu köşede kurulacakmış
Ben onun canına okurum,alırsın hemen ahıra

Çeşmebaşında kızlar ağızlarını açmışlar
Aman ne laflar ne laflar,dinleyin bakın
Anlayabilirseniz anlayın,bana da anlatın
Güya kızın daha önceden sevdiği varmış
Kız oğlanı istememiş pek nazlanmış
Ellerde laf çok, herkes car car konuşur

Atsak atız n’olmuş, biz asil soydan
Arabacı atı değil bu, arap kırmasından
Köy yerinde yerimiz eşekten önde
Kızı biz taşırız köy düğünlerinde
Öyle anırmak yok ayıptır ayıp
O, eşeklerin yaptığı, terbiye kayıp

Bubam beni o zalime verdiyse verdi
Ne deyim kader bu,Ali’yi bekledim de gelmedi
Ha Ali ha Veli, başındaki kelinden belli
Bir de yakışıklı derler, kocaman elli
Beklerim beklerim kader bozulmaz
Sonunda olan olur sana sorulmaz

Bu kız yedi beni, yedi beni bitirdi
Ta düğünün başından beri, altın isterim
Gümüş sikke isterim,bel kemeri olacak
Silolar da altın ve de elmasla dolacak..
Yok anasının dini, bunun anası neydi ki
Dünya alem bilir, baş belası, Zeliha