Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Şu grip belası nedir var mı dünyada bir eşi
Kahvedeki insanların hapşırıyor dördü beşi
Ne mendil yeter, ne de en son ilaç paklar
Gözler bakıyor birbirine, olmuş iyice şaşı.

Burunlar sanki çeşme, İstanbulda o kadar su yok

Herkese sorsan kimse üzerine alınmaz
Horlama diye, bir şey ailede bilinmez
Ama gel bir de gece dinle o korkunç sesleri
Feryat figan gırla gider,aklından hiç silinmez.

Hanıma sorsan o hiç horlamaz,sakindir

İşler bozuk gidiyor, kimi ekonomi diyor
Sebebi hikmeti anlamıyor sadece konuşuyor
Oysa şu çevrende ihmal edilen halka bak
Her geriliğin nedeni kendini çok belli ediyor.

Neymiş efendim,ihracat hemen artmalıymış

Evimizde ocağımızda yoksa
Göğsümüzde birer gizli muska
Falcılardan hep medet umarız
Hanımımız bu konuda çok usta.

Kalmadı,ayın birinde maaş bitti

Ne anlamı var bu işi uzatmanın
Bir yazar sekseninde demiş ki:
Bu dünya çok güzel
Hiç de gitmek istemem..
Öyle mi?

Şurada derenin kenarında bir Söğüt ağacıyım
Boyuma bakmayın siz, ne tatlıyım ne acıyım
Ben doğdum doğalı Allaha duacıyım
Fakat şu kader bana neler gösterdi
Gözlerim gördü, Allah nelere şahit etti.
Bu köyün kızları hep altımda uzandı

Kız Hürmüz, huu, duydun mu? Kalk uyan,bak
Neler oluyor dünyada biraz kulak ver,a be salak
Zeliha’nin kızını,zilli Zarife’nin oğluna almışlar
Düğünler yapmışlar, davul çalmışlar,neler de neler
Senin hiç bu dünyadan haberin yok habire uyursun
Abe mori sen bu uykularda neler bulursun

Davullar çalınıyor demek ki düğün var.
Düğün büyük, yükü hep merkepler omuzlar
Merkep demişiz işte, kibarcası eşekler
Atların arkasından hep onlar gelirler
Aslında anırmaları yasaktır ama
Arada sırada su koyverirler hortumlarıyla

Bir otobüs yolculuğundan gelmişim
kapıyı açsam, ev boş
kitaplar var ama, ev boş
derleyip toplayıp getirsem
o dağları, ovaları, ırmakları
kitaplığın raflarına koysam

Ey bana şiiri sevdiğini söyleyen
Sahte yüzlü serseri
Senin anladığın
Kavunun keli
Acurun beli
Sersemliğin de seli