Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Chaka


Kavun yediğim zaman
Çocuklarım gelir aklıma
Kestane yediğim zaman

Onu düşününce
Dayanamıyorum,gideceğim..
Kış gecesi olsa da
Nehir rüzgarı dondursa da
Yağmur kuşları ağlasa da..

Ta karşı kıyılardan atıldın geldin
Hırçın dalgalarıyla Akdeniz’in
Ne evladı ıyal, ne evladı vatan var
Seni düşünecek. Bir garipsin
Uzar gider Beşparmak Dağları karşında
Seni gösterir. Ey insanoğlu!

ELAZIĞ DESTANI


Yıl 1939 Erzincan felaketinden bir yıl sonra
Annem babam kaçarlar konup göçerler Elazığa.

Kim uyandırdı kenti önce
kuşlar ya da köpekler mi
gece lambaları ötmekte
güneş hazırlanmakta ufukların
ötesinde bir yerde...
guguklu saat saymakta

Şiir

Sanırım sevdiğim insan
Yaklaştı yaz tepelerine
Çünkü guguk kuşu ötmede
Daha bir yüksek sesle.

Dayanılmaz

Onu düşünmek dayanılmaz,
Bu yüzden,oraya gidiyorum
Kış gecesi nehirin kıyısına
Nehir rüzgarı dondurucu

WAKA

Eğer yalnız Hayat ve Ölüm
Bizim isteklerimizin
Kölesi olsa bile,
Peki bu ayrılığın acısı

İşittim ki Nagara köprüsünü de
Yeniden yapıyorlar
Beni karşılaştıracak
Şu dünyada
Ne kaldı?

Kiraz ağaçları

Şu dünyada durduğum yer
Niçin bana kaygılar getirmeli ki?
Dağda kiraz ağaçları
Gözümün önünde çiçek açıyor