Yine bir gece vakti çöktün yüreğime,hayalinle konuştum yine...
Anlatamadığın bir hüzün var içimde,
Sesimde yılların yorgunluğu.......
“Yaz ey kalem...
Yaz ki, uçsuz bucaksız göklerde serbest iken,
Bir kafese mahkûm olmuş ruhumun hâlini bilsinler.
Leyla
Leyla, bir cisim,
leyla bir mevsim,
Leyla,bir heves değil,
Leyla,bir nefes.
Leyla,karşılıksız aşk,
Ne Sen Güldün Ne Ben Öldüm Sevgilim
Ellerimizi açıp göge,yemin etmiştik ilk gece,
Beraber yaşayıp ölelim diye...
Ne sen güldün ne ben öldüm sevğilim.
1.Kıta
Yalan dünya deyip deyip yoruldum her köşe başında bir dert ile vuruldum.
Gönül Dağında bir garip kul idim Sürme gözlüm gözlü bir güzele tutuldum.
Off Anam Off !
Ben seni daha dünyaya,gelmeden sevdim.
Ben seni kalu beladan sevdim,
Rabbimden diledim.
Anam olmanı istedim.
Ne bir dost eli uzandı, ne de güldü bu yüzüm.
Her köşe başında yorgun, büküldü bu belim.
Sanma ki bu hayat bana, mutlu bir gün sundu.
Ey benim cennet kokan sevğilim.
Geçse de , mevsimler,seneler
Geçse de,aylar haftalar günler,
Silinsede hayalimdeki dünler,
Dilimdeki son cümlelerle,
Bir gün perde açıldı, herşey ayan beyan,
Haydi gidelim,goreceklerine inan,
Bir süre yürüdük,bir yere geldik,
Öyle bir yer ki,
Bir ağacına karşılık, denk gelmez bütün cihan.
Canımın İçine..
Canımın İçine ( Sevğili Eşime )
Gözlerin,ah o gözlerin,
Hâlâ ilk günkü gibi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!