Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir bakış attın…
Sanki zaman durdu.
Gözlerinde bir evren,
İçimde fırtına kurdu.
Ne yıldız bu kadar parlar,
Ne de güneş bu denli sıcak…
Senin gözlerinle yanar,
Karanlık bile apaydınlık.
Bir şimşek gibi çakar gecemde bakışın,
Tüm hücrelerime işler,
Titreşir varlığın…
Ve ben, o anda yok olurum zamanla birlikte.
Söz söylemesen de,
Kalbime sessizce konuşursun.
Her kıvılcımın içinde
Yeni bir hayat oluşur.
Gözlerin…
Bazen huz ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!